mardi gras

Eind februari, begin maart is de tijd dat de alligators uit de
modder beginnen te kruipen, na hun winterslaap, en zich koesteren
in de voorjaarszon.

Het weer is een onzekere factor: het kan zacht en zonnig zijn,
maar evengoed mistig, regenachtig en "chilly", zo aan het eind
van de winter.

De festiviteiten beginnen eigenlijk al de woensdag daarvoor, en
worden steedsgroter en uitgebreider, tot de “explosie” op de
vette dinsdag, een feest voor het oog en het oor! Overal hoor je
de “Danse de Mardi Gras”: uit speakers, live gespeeld door bands,
op de radio.

In de opmaat naar mardi gras zijn er cajun en zydeco concerten,
parades (die in New Orleans * zijn wereldberoemd ) en culturele
aktiviteiten die de cajun heritage (culturele erfenis van de cajuns)
onder de aandacht brengen.

Bands spelen op straat, in cafe’s, in theaters, en op ook op
rondrijdende trucks.

De dag begint met grote parades in Cajun Country met tientallen,
soms wel een paar honderd ruiters per parade, de meeste ruiters
met "capuchons" (punthoeden), trucks met spelende bands erop en
met uitbeeldingen van de cajun geschiedenis, en met de
zgn. “runners”of "couriers": dit zijn ruiters of mannen te voet die
achter de kippen aanrennen, die langs het parcours losgelaten worden.
(Dit was van oudsher een traditie, bedoeld om aan arme mensen
voedsel uit te delen.........ze moesten het alleen zelf vangen )
Het vereist heel wat snelheid en behendigheid om de totaal
hysterische kippen en hanen uit de bomen te plukken en uit de
stekelbosjes te scheuren.

Ik heb gezien dat een runner een kip met de poten tussen zijn
tanden beet hield, omdat hij beide handen nodig had om uit een
boom te klauteren!

En dan gaat de onfortuinlijke kip de zak in, om aan het eind van de
dag tot gumbo (kippensoep) verwerkt te worden.

Als de parade tot slot aangekomen is in het centrum (ik heb het
bijgewoond in Eunice) barst een geweldig feest los: in de ene
straat zydeco bands, in de andere cajun bands, en ontzettend
veel mensen dansen op straat.

Overal zijn eettentjes met lekkernijen, zoals boudins (worstjes)
en tasso's (gekruid, gedroogd vlees) en bier in buvette's
(cafeetjes).
Het lijkt wel of de mensen ook uit hun winterslaap ontwaakt zijn !

* Mardi Gras in New Orleans:

New Orleans is wereldberoemd om zijn mardi gras, zoals je ook in speelfilms kunt zien: "the Big Easy" van Jim McBride, met Dennis Quaid en Ellen Barkin, en "Point of No Return" (of: "the Assassin") van John Badham, met Bridget Fonda (waarin zij in Bourbon Street een sluipmoord pleegt).

Behalve de immense parades met tientallen praalwagens en drumbands
(wat een ritmes........niet te vergelijken met een Nederlands drumband),
is er veel spectakel in Bourbon Street, waar de alkohol rijkelijk vloeit.

De grote sport daar is dat vrouwen, die zich ophouden op de balkons van de koloniale huizen, zich laten uitdagen door mannen om hun
borsten uit hun blouse te schudden, waarvoor ze beloond worden
met kralenkettingen die ze toegeworpen krijgen.
En als je een lid van het andere geslacht aantrekkelijk vindt, kun je nu zonder gene of consequenties hem of haar een kralenketting onhangen.
Veel Amerikanen (anders zo puriteins) komen daar de bloemetjes eens flink buitenzetten.

De woensdag na mardi gras (aswoensdag) ziet Louisiana er uit alsof er nooit een mardi gras geweest is. Alles wat herinnert aan mardi gras wordt
ogenblikkelijk weggehaald, en de Danse de Mardi Gras is verstomd.

Literatuur: Mardi Gras, a Cajun Country Celebration
door: Diane Hoyt-Goldsmith
(Holiday House, N.York. ISBN 0-8234-1184-2)