Cajun & Zydeco Festival 
Raamsdonksveer 2001

foto's:  David Buyle en Jos du Pont,   tekst: Willem Versloot,  3 juni 2001

  

Wat ik van het festival heb gezien, en dat is lang niet alles (alleen vrijdag- en zaterdag avond), stemde mij met tevredenheid:

          
een behoorlijk gevulde tent,  een grote verscheidenheid aan groepen, die goed speelden,  er werd naar Nederlandse begrippen veel gedanst,  en af en toe  een  hoogtepunt (Zydecomotion, Leroy Thomas).

Ik ervoer niet die geweldige "flow" van  enthousiasme (van muzikanten en publiek) van vorig jaar, toen Balfa Toujours en Willis Prudhomme  ons naar grote hoogte opzweepten.
 
Toch is het heerlijk om in Nederland bijvoorbeeld zo'n  op en top echte Zydeco band van Leroy Thomas te kunnen  meemaken. Helemaal in the groove komen!

Daar kan ik weer een tijd op teren, en dat zal ook wel moeten, gezien het armetierige aanbod van C & Z optredens in Nederland.

Zydecomotion

 

 

Leroy Thomas

Zie ook de 
photo gallery van David Buyle

 

                                         

Het Zydeco Promotion Team:
Barbara Moore en Gary Hayman
 

 

links:
festival camping

 

Swamp:
Een Groningse groep, die stevig en swingend speelde in een idioom, wat ergens tussen zydeco, New Orleans en rock inlag. Zeer doortimmerd!  

Fais-Do-Do:

Een Twentse groep, die  traditioneel  Cajun speelt,  ook swingend;  je kon er heerlijk op dansen.
Geweldig  dat Nederland  zo'n groep rijk is.

Madame Sosthene:

Een Franse traditionele Cajun groep, die bescheiden en puntig speelt.   Mooie zang.

 

 

Doc Zydeco

Een Franse zydeco groep, die in een geheel eigen stijl  cajun en zydeco nummers brengt, met een  lichte maar funkende beat.  Mooi! Alleen de (samen)zang vond ik wat minder.

 

l

 
Fernest Arcenaux:

Een zydeco accordeonist uit de USA.
Met een slechte drummer en bassist, werd een aanvankelijke vonk snel gedoofd, en het repertoire monotoon afgedraaid.
Zelfs de goede gitarist, Paul Li'l Buck Senegal, kon er niets aan veranderen. Jammer......

 

 

River Zydeco Band:

Onze welbekende Nederlandse zydeco band, en  groot initiator van het festival, waarvoor mijn hulde.

Toch ambivalentie van mijn kant:
een aantal mooie nummers, goede solo's (saxofoon!, mondharmonica!), en dan weer nummers die m.i. op een rock- of Rembrandpleinparty thuis horen, met zang, hoe zuiver ook, van de zangeres, waarbij ik mij afvraag, of ik in de goede tent zit.

En als dan zaterdag avond exact hetzelfde repertoire als van vrijdag wordt gespeeld, well........" parler nous a boire".

Een eigenwijze suggestie voor volgend jaar: Snij je repertoire toe op zydeco eventueel New Orleans, en maak 2 verschillende programma's als je 2x speelt!

 
 
Leroy Thomas


hier met Jo van Strien in een dampende sessie!

Kookpunt!  Mega Zydeco! Geweldig!
Strakke zydeco, een drummer die een stevige beat met New Orleans breaks aan elkaar rijgt, daarbij nog  goed zingt,  een snerpende accordeon, vooral de eenrijer, en de toverformule is aanwezig.

 

                Zydecomotion

In Engeland  hebben ze de goede groove te pakken:
geweldige zydeco , met een onmiskenbare eigen stijl.
Jammer dat ik niet het hele concert heb bijgewoond.
Konden we deze groep maar vaker in Nederland krijgen!

 
 

En dan waren  daar de muzikanten sessie's in de VIP room na afloop van de concerten.  Ik ben daar niet geweest.  Werd er goed gemusiceerd?

 

rechts:
Paul Li'l Buck Senegal