Het was weer een heerlijk festival in Raamsdonksveer.

Er was een geheel andere tent neergezet en in mijn woonomgeving wordt zo'n tent een pagode tent genoemd. Binnen was er, net als vorig jaar een tweedeling aangebracht met een grote zaal en het kleinere "House of Blues". Verder was het opvallend dat er geen spatje licht door de witte tent naar binnen kwam.
De artiesten mochten er wezen en dat is tijdens het festival ook gebleken.
De afwisseling tussen Zydeco en Cajun was uitstekend en ook de liefhebbers van zeer stevige muziek zijn aan hun trekken gekomen. De cajun muziek was in goede handen bij Little Cailloux, Aedon, Sarah Savoy and the Francadians en Zydecane.



Ik was blij dat de violiste van de Belgen er weer bij was en dat ze weer in staat is om te spelen.

Ook Wim Nagtegaal was weer terug met zijn nieuwe band Aedon en daar ben ik zeer verheugd over. Sarah Savoy en haar band waren puik. Sarah heeft een zeer geschikte stem voor het repertoire en het is duidelijk zichtbaar dat ze het met zeer veel plezier doet. Haar Franse band zorgde voor een uitstekende begeleiding en dat was opmerkelijk omdat er twee invallers in de band zaten.


Zydecane was voor mij een openbaring, want met invaller accordeonist Chris Miller speelden zij degelijke Cajun en ook Zydeco waarbij Chris Miller wisselde tussen fiddle, éénrijer en chromatische accordeon. De drummer was een feest om te aanschouwen en het was een wonder dat de onderdelen van het drumstel na het optreden nog heel waren. Voor de Zydeco waren de Zydeco Playboys, huisband River Zydeco en Dwayne Dopsie and the Zydeco Hellraisers.

Zoals ik al eerder heb geschreven speelde Zydecane ook Zydeco, maar zij hanteerden als enige de éénrijer. Verder de chromatische instrumenten en bij Dwayne Dopsie een combinatie van diatonisch en chromatisch, omdat de drierijer van Dopsie een baskant heeft die normaal is bij chromatische accordeon.

Verder hield elke vergelijking met een accordeon op, want de witte drie-rijer klonk als een "straaljager" en daar moet je van houden. De bespeler van het instrument is een begenadigd muzikant en dat verbergt hij op geen enkel moment. Zijn medemuzikanten waren zeer goed en ik was vooral onder de indruk van de bassist en de wasbord-bespeler. Voor liefhebbers van show op het podium waren we bij de hoofdact aan het goede adres en op zaterdagavond was het publiek in de grote tent een kolkende massa. De gehele zondag was het helemaal perfect, want na een dansje had je geen droge draad meer aan je lijf en dat schijnt in Louisiana ook de gewoonte te zijn.
Als kampeerder ook genoten en meegedaan aan jammen op de camping, waar de sfeer altijd goed is. Op zaterdag waren er ook nog de uitreikingen van de Europese Awards voor Cajun en Zydeco. Ons land was goed bedeeld met prijzen voor de Cajun Company, Les Chats Cadiens en Jo van Strien en hieronder staan enkele gelukkigen.




Al met al een weekend, waar elke festivalbezoeker iets heeft gezien en gehoord wat zeer de moeite waard was.
Ik heb wel één minpuntje en dat is het feit dat er door andere dames voor de koffie wordt gezorgd en mijn verzoek is of dat kan worden teruggedraaid.
De mensen, waarvan velen snipper- of vakantiedagen opofferen, die elk jaar maandenlang in touw zijn om dit alles mogelijk te maken wil ik hartelijk bedanken voor al hun inspanningen.

En we hadden het ongeveer zo naar de zin !!

 
    Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 16-6-08 .